WTOREK
w godz. 14.00 – 18.00


ikona_socjoterapia

Socjoterapia to praca z grupą, której głównym celem aby dzieci zmieniały sposoby niepożądanych zachowań i odreagowań emocjonalnych. Ponadto proces grupowy sprzyja budowaniu własnego „ja” oraz rozwojowi społecznemu i osobistemu jego uczestników. Pośrednio proces taki może być formą profilaktyki przeciwko różnym uzależnieniom np. od alkoholu. Zajście takiego procesu jest możliwe tylko i wyłącznie w grupie, w której dochodzi do różnorodnych interakcji pomiędzy jej członkami i terapeutą.

Adresatami socjoterapii są dzieci i młodzież, które w swoim życiu doświadczyły tzw. sytuacji urazowych, czyli zdarzeń, które wywarły bardzo duży wpływ na ich sądy o ich samych oraz o otaczającym ich świecie. Spowodowało to wytworzenie pewnego stereotypu zachowania, które ma je chronić przed kolejnymi przykrymi doświadczeniami. Wyobraźmy sobie np. dziecko, które ze względu na różne deficyty ma duże trudności w nauce. Bardzo się stara ale niestety nie jest w stanie osiągnąć poziomu, którego oczekuje od niego nauczyciel , rodzice i inni. Ciągle słyszy, że nic nie potrafi, że inni mogą dostawać lepsze stopnie a on nie. Poza tym dziecko to nie może nadążyć na lekcji, nic nie rozumie, więc się nudzi, odwraca się, zagaduje innych, więc jest niegrzeczne. Takie dzieci bardzo przeżywają samo chodzenie do szkoły, bardzo stresują się każdą klasówką i tym, że nie mogą sprostać wymaganiom innych.

Zastanówmy się co czuje takie dziecko? Czuje się gorsze od innych, jest przekonane, że nic nie potrafi, że rodzice go nie potrzebują i wolą jego siostrę czy brata. Zazwyczaj takie dzieci nie wytrzymują długo i zaczynają przejawiać trudne zachowania, które mogą przerodzić się w zaburzenia zachowania, gdyż nie radzą sobie z tą sytuacją. Dzieci te również mogą często chodzić na wagary aby uniknąć ciągłej krytyki. Dzieci te mogą sięgać po używki- alkohol, narkotyki, tylko po to, aby przez moment poczuć się lepiej, pewniej. Częstymi uczestnikami zajęć socjoterapeutycznych są dzieci mające trudności z nawiązywaniem relacji z rówieśnikami, dzieci nieśmiałe, z niskim poczuciem własnej wartości, ale również dzieci sprawiające trudności wychowawcze, dzieci nadpobudliwe.

Zadaniem terapeuty podczas zajęć jest stwarzanie sytuacji dla takiego dziecka, w których będzie ono mogło przekonać się o tym, że jest w czymś dobre, że jest w czymś lepsze od innych, że jest potrzebne w grupie. Ponadto w trakcie zajęć dziecko też musi mieć możliwość odreagowania napięć emocjonalnych. Gromadzona energia może znaleźć swój upust w zabawie, w wykonywaniu zadań grupowych, śmiechu, płaczu a także poprzez stosowanie technik relaksacyjnych.